vrijdag 15 september 2017

Mijn nieuwe oude 5 grammer.



Het is al weer  zo een anderhalve week geleden  dat ik s’ochtends  om vijf uur achter een bak dampende koffie zat , en uit verveling wat advertenties op marktplaats bekeek voor dat ik naar mijn werk moest. Plots viel  mijn oog op een fairplay 5 grams spinhengeltje uit eind jaren 60. Tenminste zo stond dat in de omschrijving die erbij vermeld stond vermeld. Nu zit ik niet zonder 5 grams spinhengeltjes maar iets viel mij op aan het hengeltje. Het hengeltje leek als twee druppels water op mijn oude 12 grammer uit die periode. 

Mijn oude 12 grammer
En deze was in dezelfde uitvoering als de oude 15 grammer van de meester zelf die ik eens in de oude winkel aan de Roelof Hartmanstraat  mocht vasthouden toen ik mijn 12 grammer had meegenomen. Ik wist toen niet precies of mijn hengel een 12 of een 15 grammer was. De oude hengel van Jan Schreiner en de kennis van natuurlijk John Schreiner brachten toen de uitkomst. Het was een onvervalste 12 grammer uit eind jaren 60 begin jaren 70. Ik besloot de verkoper eens te mailen of hij dit hengeltje nog in zijn bezit had. Na deze actie was het tijd om met de fiets richting het werk te gaan. Toen ik na een dag arbeid thuis kwam zag ik dat de verkoper mij had gemaild. Hij had de hengel nog. De hengel zou al drie keer eerder opgehaald worden door mensen die interesse hadden. En al drie keer was er niemand komen opdagen en was de hengel er nog al dus de verkoper. Voorzichtig mailde ik terug wat hij voor de hengel wilde hebben. Niet veel later kreeg ik een mail terug met een heel schappelijk voorstel. Voorzichtig aan vrouw lief de advertentie laten zien en daarna de mail van de verkoper. En met een blik in mijn ogen van die heb ik altijd al willen hebben kreeg ik groen licht en mocht de hengel kopen. Een aantal dagen later stond de postbode voor mijn deur met het verwachte pakketje. Een prachtige in goede staat verkerend 5 grammertje kwam uit de koker. Ik kon het ondanks dat niet laten en nam het hengeltje direct nog eventjes onder handen. Het kurk kreeg een schoonmaakbeurt ,de blank,ogen en de reel ringen. Nadat ik hiermee klaar was zag het hengeltje er nog veel beter uit.

Mijn nieuwe 5 grammer
De rest van de avond heb ik voor de buis gezeten lekker zwiepend met mijn nieuwe aanwinst. Een tik waarvan ik weleens hoor dat ik die niet als enige heb. Het hengeltje lag heerlijk in de hand. Wat mij direct al opviel was dat het kurkenhandvat een stuk dunner was als van de huidige hengels. Ook de oude blank was niet te vergelijken met de huidige hengels. Het hengeltje zou na de huidige maatstaven  eerder voelen als een drie grammertje dan als een vijf grammer. Nee, ik was echt blij met de hengel. Een hengeltje dat precies zo voelde zoals Jan Schreiner dat zo mooi in zijn boeken beschreef. Boeken uit eind jaren 60 en uit dezelfde periode als de hengel.



Rooster technisch kwam er verder niets van vissen. Toen ik eindelijk vrijdag vrij was en in de ochtend de voedsel voorraad in huize van Gameren weer had aangevuld bleef er een vrije middag over. Erg aanlokkelijk om te gaan vissen was het niet. Het hemelwater kwam met bakken uit de lucht. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, de drang om te gaan vissen was te groot. Eerder in de week had ik mijn oude shakespeare 2200 molen een beurt gegeven. Het oude molentje paste ongeveer in de periode waarin de hengel moest zijn gemaakt. Dit model shakespeare molen is gemaakt in de periode van 1971-1974. Ik had verder de molen voorzien van een vers gevulde spoel met 16/00 nylon en hiermee was de oude shake klaar voor de strijd. Rustig zocht ik wat spinnertjes en lepeltjes bij elkaar. Bij het zoeken naar spinnertjes zag ik ze liggen, spinners die ik eerder al had gemaakt. Een tijdje geleden had ik een drietal 20 mm stompe terrible spinnertje gemaakt. Ik had deze voorzien van een door mij ooit verzonnen en geknoopte beatle bug om deze eens  te testen op dit model spinner. De beatle bug is al sinds jaar en dag een van mijn favoriete spinners als het gaat om baars vangen. Veelal viste ik met de 18 mm uitvoering op mijn twee grams spinhengeltje. Dit spinnertje heeft in de loop de jaren al vele soorten vis aan de kant gebracht. Ik besloot om juist met dit type spinner te gaan vissen maar nu in de stompe terrible 20 mm uitvoering.

Om niet helemaal doorweekt te worden trok ik mijn lieslaarzen aan en een regenjas die net over de laarzen uit komt.



In de stromende regen verlaat ik dan het huis en loop ik naar een watertje in de buurt. Daar aangekomen hang ik het 20 mm spinnertje in de spelt en begin te vissen. Het kleine blad snort op de top van het oude hengeltje. Ondanks de regen sta ik hiervan te genieten. Vlak voor de kant wordt de 20 mm spinner gegrepen door een snoek die er direct vandoor gaat. Een mooie bocht in de 5 grammer vertelt mij dat dit een mooie snoek is. Na een leuke dril kan ik hem scheppen. Een mooie snoek van tegen de 60 centimeter heeft het af moeten leggen tegen het oude hengeltje en molentje. Nadat ik hem heb onthaakt zet ik hem weer netjes terug in zijn element. Wat is dit kicken zeg. Een foto kan ik niet maken daar regent het te hard voor. Ik heb slechte ervaringen met telefoons en regen. Rustig vis ik verder en niet veel later is het weer een snoek die zich meld. Nu en stuk kleiner maar de pret is er niet minder om. Dit herhaalt zich nog twee keer en de teller staat dan al weer op vier snoeken. Baars heb ik dan nog niet gezien. Ik weet in ieder geval nu al dat het spinnertje het enorm goed doet. Dan kom ik aan het einde van het watertje en ik besluit naar een wat verder gelegen groter water te lopen. Inmiddels begint het minder hard te regenen. En als ik bij het andere water kom is het bijna droog. Rustig vis ik het water af met het kleine spinnertje. Het eerste gedeelte is niets. Dan zo een beetje halverwege het water krijg ik een vinnige tik op de top van de oude hengel. Baars weet ik direct. Wat drilt dat lekker zeg. En dat ik nu op een hotspot staat blijk wel als ik nu de ene baars na de andere baars vang.

De eerste op de 20 mm stompe terrible met beatle bug
Ik staat te genieten. Dan komt ook nog eens een waterig zonnetje door en ik droog langzaam op. 





Dat er in dit water ook snoek zit blijk na een tijdje als ik een streep van rechts richting het spinnertje zie gaan. Kort hierna buigt de hengel in een stuk door en moet de oude shake even de slip in werking zetten. Iets waar de Shakespeare molens om bekend stonden en wat ook bij deze oude molen gewoon goed werkt. Na een mooie dril weet ik een mooie vis te landen. Het is wel grappig om te zien hoe het kleine haakje vast zit in zo een grote bek. Nu het droog is kan ik wel foto’s nemen en dat doe ik dan ook. 

op de stompe 20 mm terrible beatle bug spinner

 
Klein aas vangt ook ;-)
Ik staat te genieten. Heerlijk om zo het hengeltje in te kunnen wijden. Dan is het al weer tijd om richting huis te lopen. Zo nu en dan werp ik nog uit en vang nog wat baarzen. Ook een kleine waterwolf vergrijp zich op het laatste moment nog aan de 20 mm stompe terrible beatle bug. 

wie het kleine niet eert
Wat een heerlijke middag  zes snoeken en heel veel baars en een heerlijk goed werkend spinnertje erbij dat zowel al snoek als baars heeft gevangen. Ik ben blij dat ik vanmiddag de stomende regen heb getrotseerd het was het dubbel en dwars waard.



Dan volgt er een werk weekend en als ik zondag middag word afgelost om twee uur neem ik de resterende uurtjes op. Ik heb zin om te vissen. Voor ik ga vissen ap ik Raymond. Raymond zit al weer een tijdje thuis met een blessure aan zijn knie. Ik krijg een berichtje terug van hem. Hij heeft al die tijd binnen gezeten en kan nu langzaam weer een beetje lopen en wil kijken of het gaat. Langer als een uur lopen kan hij zeker nog niet. Het zal echt maar eventjes zijn dat we samen kunnen vissen. Maar na een drukke dienst, ook al was hij twee uurtjes korter, maakt mij dat zeker niets uit en ben ik al lang blij dat ik even kan vissen met Raymond. Daarom besluiten we bij ons om de hoek een hengeltje uit te werpen. Het is heerlijk weer geworden met daarbij een zonnetje en een vleugje wind. Als we bij het poldertje zijn aangekomen beginnen we meteen te vissen. Beide hebben we gekozen voor een vijf grams hengeltje. Ik heb net als vrijdag de oude fairplay meegenomen.

 
Raymond in de mooie polder
We hebben al snel door dat de baars niet echt los is. Je voelt ze plukken aan het spinnertje maar vangen doen we ze niet. Tenminste ik niet. Het is Raymond die uiteindelijk wel een baarsje weet te verleiden. 


We besluiten de weg over te steken naar de andere kant van de polder. Hier loop het slootje waar ik met de kleine man recent heb gevist. Hier zitten altijd buiten veel baarzen en voorns en ook snoeken. Snoek van groot tot klein. Ik besluit met mijn 25 mm stompe terrible met de red head bunny streamer er achter te gaan vissen. Hetzelfde spinnertje waar ik onlangs een mooie snoek mee ving.

25 mm stompe terrible oud model zelfgemaakt blad met bunny bug streamer.
En dat het spinnertje vangkracht bezit bleek ook vanmiddag maar weer. Ik ving in  korte tijd vier snoekjes op het spinnertje. 






De baars deed het vandaag echt niet en het bleef bij de ene baars voor Raymond. Maar vier snoekjes en een baars in iets meer als een uurtje en in goed gezelschap maakte het een heerlijk uurtje waar we beide enorm van hebben genoten. Raymond bedankt hopelijk kunnen we snel weer.





Hierna moet ik de nachtdienst in en het is al woensdag middag als ik weer een beetje fit ben. Met opruimen van mijn kast had ik afgelopen week een oud lepeltje terug gevonden. Het is een Rudi Pontaine lepeltje uit Frankrijk. Hoe oud hij is weet ik echt niet. Maar ik denk zelf zo een 30 a 40 jaar oud. 

Het rudi pontaine lepeltje
Het lepeltje heeft de vorm van een Heinz lepeltje. Het lepeltje dat ik bezit heeft geen bevestiging gaten voor splitringen. Of het een misslag is geweest of dat ze vroeger zo verkocht werden durf ik echt niet te zeggen. Nu was ik tussen alle buien  toch al druk  bezig met lepeltjes te maken zoals ik ze recent had gemaakt en getest en om even tussendoor iets anders te maken besloot ik de Rudi pontaine na te maken. Nadat ik een model had gemaakt klopte ik deze in het model zoals als de Rudy Pontaine had.



Ik was zelf best tevreden over het resultaat. Nadat ik klaar was had ik nog even tijd om ze te testen. Woensdags moet het hele peloton naar zwemles, een hele manoeuvre elke week weer met de kleine mannen. Maar ik heb het er graag voor over. Ik vind het belangrijk dat ze goed kunnen zwemmen. Dus er restte mij een klein anderhalf uur om ze door het water te halen. Dat moest voldoende zijn dacht ik nog want als het niet zouden doen zou ik binnen tien minuutjes weer thuis zijn. 

Voor de gelegenheid pakte ik net als eerder deze week de oude vijf grammer. Ik besloot omwille van de tijd naar een slootje te lopen op vijf minuten afstand van mijn huis. Daar aangekomen alles opgetuigd en het lepeltje in de spelt gehangen. De eerste ter water lating van het lepeltje deed ik vlak langs het kantje om goed te kunnen zien wat het lepeltje voor actie zou hebben. Het lepeltje had een totaal andere actie als de krokkodil en stickling lepeltjes. Maar wel een die er vangerig uit zag. Een schommelde actie en bij het laten zakken van de top een zwemmend dwarrelende actie achteruit. Voor mij was het een eeuwigheid geleden dat ik viste met de oude Heinz lepeltjes van Albatros. In mijn beleving leek de actie op deze lepeltjes van weleer. Het duurde ook niet lang voor ik een harde tik kreeg op het lepeltje. Door mijn polaroid bril zag ik een snoekje van zo een 30 cm snel weg zwemmen. Rustig viste ik verder en nog tweemaal zag ik een klein snoekje een poging wagen het lepeltje te pakken. Dat gaf mij in ieder geval het gevoel dat de lepels goed waren. Vlak voor het eind van de sloot kreeg ik een vinnige tik. Een baars die niet van het lepeltje af kon blijven meld zich.


En dan gaat het los. De ene na de andere baars vang ik. De weerhaakjes van de dregjes had ik gelukkig plat geknepen. Baars op het lepeltje had ik niet verwacht ondanks het een klein lepeltje is. 


Maar de baarzen zijn helemaal gek op het lepeltje.



En dat er op dit stukje niet alleen baars licht blijkt als niet veel later zich wederom een snoekje meld. Deze blijft wel hangen.

Nadat ik deze heb onthaakt is het tijd om naar huis te gaan voor de zwemles. Te klagen over vis in een paar uurtjes verdeeld over een week heb ik zeer zeker niet. En wat was het  genieten deze week met de oude fairplay 5 grammer met het shakespeare 2200 molentje. Maar zeker ook met het nieuwe lepeltje en de 20 mm stompe terrible met beatle bug,allemaal weer hele goede kunstaasjes. Dat belooft nog wat.

woensdag 23 augustus 2017

vlokvissen en stickling



Het is dinsdag avond als mijn vrouw en de twee oudste naar opa en oma gaan. De jongste heeft geen zin, die wil vissen. Nadat we een dag daarvoor even het Krokodil lepeltje hadden getest, wilde hij nu ook vissen op voorns. Maar dan wel met zijn eigen hengeltje. Na kort overleg hebben we groen licht om er samen op uit te trekken. 

Ik had ondertussen al weer wat krokodil lepeltjes erbij gemaakt. Maar nu met een kortere haaksteel dan de eerste versie om zo eens te kunnen zien of het veel verschil gaat maken. Ik zelf neem mijn rapier mee deze avond en de lepeltjes met de kortere haken. Haken die ik eerder op de dag had gekocht en op de lepeltjes gemonteerd had. Op de dag zelf had ik ook nog wat lepeltjes kunnen maken. Ik heb er nu even genoeg om te kunnen testen. Ik ben enorm benieuwd of het iets uit zal gaat maken.


Dan is het al weer tijd om er op uit te trekken en samen met de jongste loop ik bepakt en bezakt de deur uit. En na ongeveer een kwartiertje lopen komen we bij het mooie polder watertje waar we veel activiteit aan de oppervlakte zien. Hier besluiten wij te gaan vissen.


Eerst zorg ik dat de spulletjes van de kleine man in orde zijn zodat hij kan vissen. Ik vind het belangrijk dat de kleine man goed beslagen ten ijs kom en zijn visje kan vangen en daar een hoop plezier aan kan beleven. Ik zorg dat zijn spinhengeltje voorzien word van een vlok dobbertje en een haakje en uiteraard een loodje. Nu nog wat made op de haak prikken en alles is gereed. Werpen kan hij al zelf. Alleen bij het onthaken  moet ik zo nu een dan wel nog bijspringen.


De kleine man begint met vissen en vangt de ene voorn na de andere. Ik zie zijn konen steeds roder worden.


Prachtig vind hij het. En ik staat te genieten.  Een hele hoop voorns  later vraagt hij of ik niet wil vissen. Kan wel alleen hoor pap zegt hij. 

Dan tuig ik mijn rapier op en knoop het kleine lepeltje aan de lijn en begin dan ook met vissen.

Ik blijf wel naast hem staan en houd hem nauwlettend in het oog en zo nu en dan help ik met het onthaken. 



Het duurt voor mij niet lang of de eerste voorn meldt zich ook bij mij maar dan op het lepeltje. En zo gebeurd het dat we bijna gelijk op gaan. Samen vangen we de ene voorn naar de andere.



Ik vang tussendoor ook de nodige baarzen. Baarzen die geen zin hebben in de made van de kleine man want die vangt er geen een. 


De voorns zijn nu zo gretig dat ik niet duidelijk kan zeggen of de kortere haken op de lepels veel beter zijn. Daar zal ik eerst nog wat meer mee moeten vissen voor ik dat met zekerheid kan zeggen. Gezien het aantal vissen die ik vang aan het kleine krokko lepeltje doen ze het in ieder geval wel.
Maar ondertussen staan wij samen te genieten. Heerlijk een vader en zoon uurtje.



Het lepeltje doet zeker niet onder voor een trosje made gevist onder een vlokdobbertje. Dat is toch iets wat ik zelf niet had verwacht.





En dan is het bijna al weer kwart over negen. De polder gaat sluiten, het licht gaat langzaam uit. En wij pakken onze biezen en lopen richting huis. Het word nu snel donker. Onderweg zien we nog vleermuizen vliegen wat de kleine man helemaal geweldig vind. Zeven hebben we er geteld als we thuis binnen stappen. Zijn moeder en grote broer stappen een paar minuten later ook binnen. En de kleine man verteld honderd uit over zijn belevenis in de polder voordat hij onder de douche door word gehaald en in zijn pyjama word gehesen en zijn mandje in moet. Een heerlijke avond die met al het geld van de wereld niet te koop is.


Dan volgen er wat doe dagen. De vakantie vliegt voorbij en het is inmiddels al weer vrijdagmiddag. Ik zit na het boodschappen ritueel aan de tafel. De tafel waar op dat moment het doosje lepeltjes ook nog staat. Wat zijn het fijne lepeltjes geworden. Echte ultra lichte lepels die vangkracht hebben. Hoe het komt weet ik niet maar ik krijg het idee om een stickling lepeltje te maken in de grote van het eerste krokodil lepeltje. Ik moet wel om mij zelf lachen. Een stickling lepel heeft een totaal andere vorm als een krokodil lepel. Het model is te vergelijken als een romp van een boot met een kiel. Grote modellen had ik al eens met succes gemaakt maar een hele kleine dat is een heel ander verhaal.



Nadat ik een vorm op het metaal had geschetst en deze er voorzichtig had uitgehaald begon ik te vijlen tot ik mijn ogen een redelijk vorm had om in model te maken. Nadat deze vorm klaar was haalde ik nog twee stukjes uit het metaal. Deze stukjes bewerkte ik tot ze de gewenste vorm hadden en na mijn idee redelijk op een stickling lepel gingen lijken. 




Nadat ik ze met een vijltje nog wat had bijgehaald was ik tevreden. Zo daar lagen twee ze dan twee test lepeltjes van het stickling model alleen dan in een miniatuur model.



Ik plak dan op beide nog een rode streep van folie en buig twee achtjes waar ik net als bij de andere lepeltjes de haakjes aan bevestigd. Dan zijn de lepeltjes klaar.


Een blik op de klok zegt mij dat het bijna half vijf is geworden. De vrijdag middag borrel zal ik overslaan want ik heb nog een half uur om even snel naar het kleine slootje achter het huis te lopen om even te zien hoe de mini sticklings het zouden doen. Met enige haast pak ik mijn floret. Het hengeltje heeft een vermogen van drie gram. Het hengeltje is een stuk korter als mijn rapier en heeft een lengte van slechts 1.52. Onder de floret hang ik een molentje welke is opgespoeld met een 14/00 nylon lijntje.


Net als afgelopen week hang ik het lepeltje aan een staaldraadje welke is voorzien van een kleine speltsluiting. Ook in het kleine slootje zwemmen snoekjes. En gezien het feit dat ik er daar in de afgelopen week al heel wat van op het kleine krokodil lepeltje had gehad een goed besluit naar mijn idee. 

Dan snel naar het slootje. Zouden ze het doen. Het zou wel heel apart zijn bedacht ik mij drie lepels vanuit de hand schetsen en maken die het doen.

Dan ben ik bij het slootje en werp rustig uit. Dat gaat goed. Ik krijg het lepeltje een aardig eindje weg. Rustig draai ik binnen en ik zie het lepeltje bewegen. Aan de beweging zie ik het al. De kleine stickling zwemt zoals zijn oude grotere broer. De stickling heeft een iets meer uitslaande actie aan de achterzijde als de krokodil lepeltjes. Iets wat de originele sticklings ook hebben. Snel wissel ik van lepeltje en hangt het andere test exemplaar aan de spelt. Ook deze doet het net eender als het andere lepeltje. Rustig loop ik iets verder en vis rustig door met dit lepeltje. Dan een vinnige tik op de top. Een baars heeft zich vergrepen aan het lepeltje en de eerste vis op het nieuwe lepeltje is een feit.


Dan zie ik dat het tijd is om te gaan eten en rustig loop ik naar huis. Dan is het net herhaling van de week er voor. Ik krijg een nog aanbeet en nadat ik de vis binnen haal zie ik dat dit een voorn is. Nadat de voorn is terug gezet loop ik voldaan verder naar huis. Dit smaakt naar meer.



Zaterdag krijg ik de kans om er nog eventjes op uit te gaan. Ik besluit net als de dag ervoor de floret mee te nemen. Het waait aardig hier. Eigenlijk net te hard voor de ultralichte visserij. Ik besluit eerst richting de polder te gaan. Daar aangekomen zie ik dat er een flinke kabbel op het water staat. Ik krijg het voor elkaar om toch met het stickling lepeltje te vissen. Het duurt niet lang of ik van de eerste vissen. Voorns en baars door elkaar. 



Dit lepeltje is ook net als de krokodil top. Ik sta te genieten. Na een uurtje besluit ik de woonwijk in te gaan. Iets dichter bij huis en net wat minder wind om het daar nog eventjes te proberen met de stickling. En ook daar kunnen zowel voorns als baarzen er niet van af blijven. 



En als mijn uurtjes er op zitten ga ik voldaan naar huis Wat een week was dit. Drie goede lepeltjes gemaakt. Lepeltjes waar voorns , baars en al snoeken mee gevangen zijn. Echt een aanwinst voor de ultra lichte visserij Wat een mooie afsluiting van de vakantie. En ondanks ik weer moet werken zal ik er zeker weer regelmatig op uit trekken  om te vissen. Het zal alleen maar beter worden straks als al het groen langzaam gaat afsterven en weer meer water bevisbaar gaat worden.