zondag 5 maart 2017

Abu 505 en de krokodil lepel



Het is zaterdag 4 maart als ik dankzij de oplettendheid van Ton in het bezit kom van een ABU 505. De Abu 505 is een molen met een gesloten kap waarbij de slinger en slip en de kap prachtig rood zijn. Ervaring heb ik niet met deze molens. Ik weet wel dat Jan Eggers er bij zweert en er altijd mee viste. Mijn Abu is niet de beste en heeft wat gebruik sporen zoals ze dat noemen. Maar mag er best wezen.


 In de middag waag ik een poging om de molen schoon te maken. Ik spuit hiervoor alles in met WD 40 wat vet oplost. Met een tandenborstel maak ik alles netjes schoon en krijgt alles weer nieuw olie en vet daar waar het hoort. Het molentje loopt weer als een zonnetje.

Nog met het oude vet er in.


 Ik twijfel nog op welke hengel ik het molentje zal gaan gebruiken. Maar ik besluit uiteindelijk hiervoor de vijf grammer te nemen. Ik draai op het spoeltje daarom dan ook een verse 16/00 nylon lijn. Lijn van de Firma Decathlon welke hier in de omgeving een vestiging heeft maar ook via internet te bestellen is. Een goed lijntje wat reeds door testen goed bevonden is. En dat je voor 1 euro 90 ook nog eens 250 meter heb is helemaal meegenomen.


Het is inmiddels zondag rond twee uur in de middag. Het Abu molentje zegt nog net niet zullen we gaan vissen. Hier valt de eerste regen al naar beneden. Niet echt weer om even lekker te gaan vissen. Toch besluit ik even te gaan. Ik wilde graag de krokodil lepeltjes testen. Lepeltjes die ik vorig jaar vanuit de rolstoel maakte en welke de waterkant nog niet hadden gezien.

Deze lepeltjes heb ik nagemaakt van de Delfin krokkodil 12 grams lepels. De door mijn gemaakte lepeltjes wegen afgemonteerd exact 5 gram. Heerlijke lepeltjes dus voor de lichte en ultra lichte visserij als ze het goed doen.

Mijn zelf gemaakte krokkodil lepeltjes


 Ik besluit mijn lange 5 grammer van glas te pakken. Dezelfde hengel waar ik samen met Ed Stoop voor visblad tv mee viste. Een heerlijke hengel van bijna 2 meter lang. De Abu 505 past perfect onder deze 5 grams spinhengel die door de molen ook nog eens goed in balans ligt.


Zo loop ik even later met mijn 5 grams spinhengel en zelfgemaakte krokodil lepeltjes naar de waterkant. Echt lekker is het niet. Als ik aan de waterkant aan komt gaat het gelijk aan ook harder regenen. Ik hang een lepeltje aan de lijn. Ik had gekozen voor de uitvoering met het roze tape. Roze een kleur waar vaak lacherig over gedaan word maar voor vriend snoek vaak voor verassingen zorgt. Zo vang ik ook altijd heel veel aan roze tube flies.


Voorzichtig druk ik de zwarte knop aan de voorzijde van de Abu in en de lijn val tegen mijn vinger. Dan een worp en het krokodil lepeltje scheert over het watertje heen en als ik dan mijn vinger weer op de spoelrand druk valt deze netjes aan de overzijde in het water. Dan begin ik met draaien. Wohhh wat zwemt de kleine krokodil lepel prachtig. Ik zie meteen door mijn ervaring als roofvisser dat het lepeltje een vangerige actie heeft. Dezelfde actie als zijn zwaardere broer uit Noorwegen.


Het bevalt mij eigenlijk wel zo een molen met gesloten kap. Geen beugel meer open doen en alles bedienen met een vinger. Zeker nu het toch best fris is en ik het toch al aardig koud begin te krijgen. Het molentje draait als boter en ondanks de regen sta ik te genieten.


Dan gebeurd het onvermijdelijke. Vanuit het midden van het watertje duikt er een snoek op het lepeltje. Na een mooie dril kan ik de eerste snoek landen. De eerste op de Abu 505 en het zelf gemaakte 5 grams krokodil lepeltje. Stiekem oefen ik met de Abu. Dit type molen kan als je tijdens de dril de slinger een kwart slag naar achter breng de slip met de helft vermeerderen. Handig als je vaste slip instelling even te kort schiet als je net meer nodig heb.


 Heerlijk het geeft mij een  goed gevoel dat het lepeltje het ook goed doet. Maar een zwaluw maakt nog geen zomer. Rustig vis ik verder. Niet veel later zie ik een snoekje van rond de 40 centimeter het lepeltje missen. Na nog een worp probeert hij het nog een keer maar haakt niet. Dan gooi ik even een stukje de andere kant op en na een paar meter gedraaid te hebben duikt er weer een snoek op. Groter als die van eerder. Ook deze snoek wordt geland. Nadat hij onthaakt is gaat hij netjes terug.




 En ik ben blij met de Abu ik kan nu al bijna mijn vingers niet meer krom krijgen van de ijsregen die nog steeds valt. Ik besluit nog even te zien of de andere snoek nog interesse heeft in het lepeltje. Ik gooi evenwijdig aan de oever en beging met draaien.
Dan gebeurt het. Het water achter de lepel begint te golven en flink ook. De golven gaan in de richting van het lepeltje. Dan of ik een boom haakt. De 5 grammer buigt en de slip van de 505 begint lijn af te geven. Gestaag maar niet snel. Wat ik ook doe het stopt niet. Aan de oppervlakte is niets te zien. Behalve mijn lijn die door het water snijdt. Dan besef de vis aan de andere kant dat er iets mis is. Mijn 5 grammer word haast dubbel gevouwen en de lijn afgifte van mijn slip kan het niet bij houden. Dan de redding de slinger een kwart slag naar achter en weer na voren. Dit gebeurt nog drie keer. Dan is uiteindelijk na een paar minuten is de lijn voor mijn voeten en ik pak het net. De vis heb ik dan nog steeds niet gezien. Ik besluit druk te zetten. Er verschijnt een stuk kop van een snoek en ik schep. Dat had ik beter niet kunnen doen. Ik had wel is waar mijn grootste pezon net bij mij maar de kop en een stuk lijf gaan erin maar de rest past echt niet meer. En van de rest is nog heel veel.

 Dan zie ik pas hoe groot deze vis is. Mijn net is vol maar het grootste gedeelte ligt nog in het water. Toen had ik een o kut momentje en in een vlaag van paniek probeer ik het voorste gedeelte uit het net te krijgen,. Ook de snoek heeft een zelfde momentje en draait en geef een klap met het achterlijf en probeert achteruit te komen. Hierdoor onthaakt hij zich en draait met zijn lijf de 16/00 lijn door. Met een wapperende lijn in mijn ogen en een lepel in mijn net zie ik de snoek in volle glorie langs de kant liggen. Een vis van dik over de meter. Vol bewondering kijk ik naar haar. Even maar en dan glijd ze weg het diepe weer in en mij achterlatend met gierende hart kleppen. Dit was zeker de grootste snoek die ik ooit had vast gehad heb op een 5 grams spinhengel. Gehaakt ook nog eens op een door mijn zelf gemaakte lepeltje. Ik mocht haar krachten voelen, haar drillen en bewonderen. Wat was dit vet kicken.



Nadat ik weer op adem gekomen ben voel ik de regen door mijn trui sijpelen. Brr ijswater. Nu is het echt tijd om richting huis te gaan. Ik loop naar huis af en toe nog werpend. En zo geschied het en ik vang nog een leuk snoekje op het lepeltje op de valreep. 


Nadat ik ook het snoekje heb onthaakt en terug heb gezet kijk ik op mijn horloge. Alles heeft zich slechts in anderhalf uur afgespeeld. In anderhalf uur drie snoeken gevangen en een misser en een dikke meter verspeeld door eh hufterigheid?. Ik kan er wel om lachen. Ik weet dat mijn krokodil lepels top zijn evenals de oude Abu 505 in combinatie met 16/00 nylon op mijn 5 grammer. Een mooier moment om het roofvis seizoen voor mij af te sluiten had ik mij niet kunnen wensen.

zaterdag 4 februari 2017

Belofte maakt schuld.



Het is al weer een tijd geleden dat ik voor het laatst geblogd heb. Door uitval van mijn rechterarm werd er even niet gevist. Na onderzoek bleek ik een nek hernia te hebben en werd er een zenuw afgeklemd. Veel rusten was het recept. Dat had ik gelukkig de laatste anderhalf jaar nog niet gedaan. Maar goed fisio en oefeningen hebben er voor gezorgd dat er nu niets meer word afgeklemd en ik alles weer na behoren kan gebruiken.


Naast spinnerblaadjes ben ik afgelopen week ook weer twee nieuwe lepeltjes gaan maken. Een voor de vijf grams spinhengel en een voor de tien grammer. Daar over later meer.


 Dat belofte schuld maakt moge duidelijk zijn. Zo had ik de jongste belooft om in december al een keer te gaan vissen met dood aas. Net als zijn vader is hij gek van vissen en zit regelmatig filmpjes te bekijken op internet. Viskids met Boaz is zijn favoriete. Een mannetje van zijn leeftijd die overal op vist en daarbij uitlegt hoe hij vist. Zo was hij ook op het doodaas vissen gekomen.



In december al had ik wat hors makreeltjes van de markt mee genomen en in pakjes van drie los ingevroren. Vanmiddag was het zover. Na een ochtend het boodschappen ritueel te hebben afgewerkt zoek ik na het middag eten de spulletjes bij elkaar. Voor mij word dat mijn splitcane penhengel met een mitchell 300 vol gespoeld met 24/00 nylon. Voor de kleine man een gewone karper hengel met een penn molen met de zelfde dikte nylon.


Verder zoek ik mijn tas met doodaas spulletjes op. De tas zit onder een laagje stof van het lange staan. Rustig loop ik de inhoud na. De tas heeft 12 jaar op de kast gestaan. Ik besef dat de tijd is omgevlogen sinds de laatste keer dat ik met doodaas gevist heb. Snel kijk in de tas maar alles zit er nog netjes in. Van onderlijntjes tot stoppers,dobbers,haken en noem maar op. Toch fijn dat ik altijd de tijd neem als ik gevist heb om alles schoon en netjes op te bergen.


Uit mijn karper tas haal ik de onthaak mat. Want ik vind dat iedere vis met respect moet worden behandeld. En ik vind niet dat ik het voor mijzelf kan maken dat ik een karper wel op een mat leg en een snoek niet. In nat gras vind ik dat geen probleem , maar nu met allemaal harde stoppels en droge klei dus zeker wel. Ook een groot schepnet wordt opgezocht.


Dan is het tijd om langzaam richting de waterkant te gaan. Na thuis afscheid genomen te hebben van de rest gaan we langzaam naar het watertje waarin we gaan vissen. Aan de waterkant maak ik alles gereed en tuig de hengels op. De hengel van de kleine man wordt als eerste voorzien van een hors makreeltje welke het watertje in verdwijnt hangend aan een dregje onder de dobber. Dan volgt de splitcane met aas. Beide vissen we met dezelfde montage.

De kleine man neemt plaats op de onthaak mat. Hij was vergeten om een oude broek aan te trekken en ik wilde geen ruzie met mijn vrouw. Dat hij ook zijn goede jas aan had kwamen we later achter, maar toen rook deze al naar snoek.


Na zo een 20 minuten begint er leven in mijn dobber te komen. Langzaam zwemt de dobber naar het midden van het watertje. Kijk ik heb beet zeg ik tegen de kleine man die vol spanning toe kijkt. Langzaam draai ik de lijn strak en sla aan. Hangen. Een leuke snoek van in de 70 centimeter hangt aan de andere kant van de lijn. Na een leuke dril scheppen we deze mooie rover samen.
Al in het net zie ik dat de haak netjes aan de buitenzijde van de bek zit. Ik vraag de kleine man even te wachten het net uit het water te halen en haal voorzichtig de haak los. Dan leggen we de mooie rover voorzichtig op de onthaak mat en nemen wat foto’s.


 De kleine man moest natuurlijk ook op de foto. Hij had natuurlijk meegeholpen met scheppen en was het natuurlijk ook zijn snoek.  Natuurlijk hield hij de snoek tegen zich aan en vandaar dat zijn moeder bij thuis komst blij was dat de was machine even aan kon.


Nadat de vis weer netjes was terug gezet in haar element vissen we nog even verder. Niet lang daarna hoor ik naast mij iets rammelen. Het blijkt de kleine man te zijn. Heb je het koud vraag ik hem. Bevestigend schud hij ja. Zullen we dan stoppen en thuis een lekker warm bakkie gaan doen dan? Vraag ik hem. Dat laat hij zich geen twee keer zeggen en rustig tuigen we af en ruimen alles netjes op.

Ik heb er vrede mee. Vissen voor de kleine man moet leuk blijven en niet afzien omdat ik nog wel langer door had kunnen vissen. Praatjes krijg hij genoeg als hij onderweg naar huis opwarmt in de auto. Thuis gekomen doen we samen een bakkie en beleven we samen de sessie en vangst nog eens dunnetjes over. En ik? Ik ben blij dat ik samen met de jongste een uurtje aan de waterkant heb kunnen zitten en mijn belofte aan hem heb in kunnen lossen.

zaterdag 15 oktober 2016

Vissen met de stompe terrible spinner



Het is vorige week een donderdagmiddag na half vier als ik me verveel. In de kast zie ik dan nog een stukje messing liggen. Vroeg eten we vandaag niet dus ik besluit om van het kleine stukje messing blaadjes te maken.


Het weer is heerlijk, de warmte is weg en ik krijg weer kunstaas kriebels. Licht kunstaas vissen in de vorm van een spinnertje voorzien van een enkele haak met daarop een vlieg en gevist op een vijf grams spinhengeltje. Heerlijk wat kijk ik hier na uit.


Lang hoef ik niet te verzinnen welke blaadjes ik zal gaan maken. Het stukje messing is net groot genoeg om er twee 25 mm stompe terrible blaadjes en een 35 mm slank terrible blaadje uit te halen. Als ik de omtrek heb afgetekend zie ik dat het een precisie werkje gaat worden. Gelukkig lukt het mij om de drie blaadjes welke ik voor ogen had uit het stukje messing te halen. 

Het stompe blaadje dat ik wil maken is een evenbeeld van een oud 25 mm terrible blad. Een blad zoals ze in de oudere boeken van Jan Schreiner staan afgebeeld. Deze bladen zijn totaal anders als de huidige stompe terrible bladen. 

Links het oude model en rechts het nieuwe model 25 stompe terrible

Persoonlijk vind ik het oude model blad beter dan het nieuwe model blad. Het is wel leuk om te zien hoe verschillend de bladen zijn. Een ding hebben ze wel gemeen met elkaar. Ze zijn perfect te vissen op een vijf grams spinhengel. 

Rustig begin ik aan de klus en later die avond zijn er drie mooie bladen gereed om verwerkt te worden tot een spinner. Op een van de blaadjes plak ik zilver tape. En zo heb ik dan een zilver en koper kleurig 25 mm terrible blad. Ik krijg het zelfs nog voor elkaar om drie vliegen te binden voor de spinnertjes maar dan houd het op.


Het is vrijdag heel vroeg als ik hier aan tafel spinners zit te buigen en van de drie bladen en vliegen complete spinnertjes maak. 

Het eind resultaat drie mooie spinners
 Graag had ik die middag in de polder op karper willen vissen met Job. Helaas heeft de vrouw een avonddienst en zal dat er niet in zitten. Gelukkig kan ik in de middag twee uurtjes vissen als ik ernstig beloof om op tijd thuis te zijn. En zo gebeurd het dat ik in de middag op de fiets naar de rand van de polder rijd gewapend met mijn oude 5 grams geel glas hengeltje met daaronder een oude pelican 50 molen. De molen is vol gespoeld met een verse nylon lijn van 16/00 dik. In de zak van het vest wat ik draag branden drie spinners van verlangen om te laten zien hoe ze het doen. Ondanks dat heb ik voor de zekerheid ook nog een streamertje, lepel en een plugje meegenomen. Je weet tenslotte maar nooit en als je maar twee uurtje heb moet je die optimaal kunnen benutten.



Aangekomen bij het watertje waarin ik wil vissen zie ik dat dit nog flink begroeid is en vrij ondiep. Aan de overzijde wordt het water flink geschoond en daar is het dus geen optie om nu te gaan vissen.

Het polder watertje
 Als eerste knoop ik de koperkleurige 25 mm stompe terrible spinner aan de lijn. Rustig werp ik schuin naar de overzijde van het water. Het spinnertje raakt het water en begint direct te draaien. Rustig begin ik te draaien en het spinnertje snort tevreden op de top. Dan een kolk en ik zie een snoek van een centimeter of zeventig vol het spinnertje pakken. De oude geel glas buigt en schiet daarna weer in rechte stand. Los…. Rustig weer inwerpen en draaien. Dan zie ik een streep de hengel buigt weer en….los. Door de polaroid bril die ik draag zie ik een snoek van zo een 50 centimeter weg zwemmen. Twee snoeken op dit kleine stukje schiet er door mij heen. Beide hebben er geen zin meer in. Maar aanbeten van andere snoeken volgen wel. Het ligt vol en ze zijn los. Maar niets word gehaakt. Volledig in de war probeer ik alles. Het streamertje, lepel en plug hangen na elkaar in de spelt. Maar ook bij dit kunstaas hetzelfde. Ze klappen er vol op maar niets word gehaakt. Inmiddels staat de teller dan al op 12 missers. 

Ik ben dan reeds al een stuk vissend verder gelopen en op de helft van het polder watertje. En er schiet van alles door mijn hoofd. Zoveel missers heb ik volgens mij nog nooit gehad. Ligt het aan de hengel, haak of….ik weet het gewoon niet maar vis wel enigszins onzeker verder. Ik heb dan reeds het 25 stompe terrible spinnertje weer aan de lijn hangen. Wat opvalt, is dat het in dit stuk van het polder water het iets minder begroeid is en dat het een stukje dieper is.


Dan een harde tik op de vijf grammer gevolgd door een vinnig gebonk op de top. Een baars weet ik dan. En deze blijft hangen en word deze baars de eerste vis aan de zelfgemaakte terrible spinner met het stompe blad. Het geeft in ieder geval vertrouwen. 

De eerste baars
De tweede helft van het water blijkt ook vol met vis te liggen. Want ook hier volgt aanbeet op aanbeet. En niet alleen baars maar ook van snoek. Snoek die nu wel blijft hangen. En zo vang ik de eerste snoek, geen grote maar het plezier is er niet minder om.


 Ik wissel de drie spinners onderling om ze te testen en alle drie vangen ze vis.


Maar de stompe terrible spinnertjes liggen ver voor. Stond ik net nog heel onzeker mijn hersens te kraken hoe het mogelijk was er zo veel te missen zoveel sta ik er nu te vangen. De ene na de andere snoek en baars pakken het spinnertje. 


De kleinste, onvoorstelbaar
Mijn twee uur zit er nu bijna op en ik zal naar huis moeten afzakken. De teller staat dan al op 6 snoeken en 10 baarzen. Ik sta te genieten. Nog een kleine inham wil ik afvissen voor ik ga. En dan na twee worpen word de stompe terrible vol gepakt. En na een mooie dril kan ik een dikke snoek van in de 70 centimeter landen. Ik sta werkelijk te genieten. Nadat deze mooie snoek onthaakt is gaat hij terug zijn water in en ik richting huis.

Een dikke 70 er



Het 25 mm stompe terrible spinnertje


 Het is dan zaterdag als er flink boodschappen gedaan moeten worden. Als ik dan in de buurt van een winkel kom waar ze ook metaal verkopen loop ik even naar binnen. Met een mooie plaat rvs kom ik naar buiten met het idee nu ook alle bladen in het zilver te kunnen maken.

Na thuis gekomen te zijn duurt het ook niet lang of ik haal een klein hoekje uit het plaatje. Voor dat ik het weet ben ik stompe terrible bladen aan het maken. 

Het stukje rvs

Dat het niet zo makkelijk zou gaan wist ik wel. Dit materiaal is veel harder dan koper en of messing. Het valt ook niet mee om de gaatjes te boren in het materiaal. Uiteindelijk lukt het na enige arbeid om drie bladen te maken. Bladen die dan ook nog eens naar mijn zin zijn. 

Het eerste van de drie blaadjes klaar
Het is dan zondag als ik op mijn gemak vliegen bind en er spinnertjes van bouwt. 

Een van de spinnertjes klaar
Na het weekend moet ik werken en wachten tot woensdag eer ik weer naar de waterkant kan gaan. In de ochtend van die woensdag heb ik dan van 10 uur tot half twaalf de tijd om te gaan testen met de zilveren stompe terrible spinnertjes. Daarna moet ik richting school om de kinderen te halen.

Ik besluit naar de zelfde polder te gaan als de week er voor en daar te vissen. 


Aangekomen knoop ik direct een spinner aan de lijn en vol verwachting werp ik hem niet te ver weg. Ik wil zien hoe deze spinners het doen. Ik kan opgelucht ademhalen. Alle drie draaien als een lier en snorren op de top van mijn vijf grammer. Dit keer had ik voor de gelegenheid mijn lange vijf grammer meegenomen. Hiermee ben ik meer in staat om door het groen te sturen. Het duurt niet lang voordat de eerste baarzen zich melden. 

Een van de baarzen op de zilveren stompe terrible
Heerlijk sta ik te genieten langs het polder water. Alleen de wind maakt het wel kouder dan ik had ingeschat. Oosten wind brrr. Maar ondanks dat is het heerlijk hier langs het water. Dan in een zijslootje krijg ik een misser. Snel gooi ik nog een keer het slootje in en nu is het wel raak. En mijn vijf grammer maakt een mooie buiging voor een mooie snoek. Een snoek die er zin in heeft en zich niet zo maar gewonnen geeft. Na een korte mooie dril kan ik deze polder krokko landen. Een mooi exemplaar van rond de 70 centimeter.




Na onthaakt te zijn mag deze na het maken van een foto weer terug het water in. Ik pak mijn spullen en werp nog een keer op dezelfde plaats als waar ik zo juist de snoek ving. Na een halve meter gedraaid te hebben zie ik een streep aankomen vanuit het slootje. Of het spinnertje het laatste is wat eetbaar is in het slootje word deze vol gepakt door een mooie snoek. 


ik sta echt te genieten nu en ben de koude oosten wind al weer vergeten. Nadat deze snoek tijdelijk op het droge is geweest vang ik nog een baars en op de valreep nog een snoekje.


Drie snoeken en vijf baarzen in anderhalf uur

Ik kan met deze uurtjes van vandaag en van de week ervoor wel zeggen dat de door mijn gemaakte stompe 25 mm terrible spinnertjes met het oude model blad wat ik zelf maakte het zeer goed doen. Voor mij in ieder geval een reden om voor de komende maanden nog een voorraadje te gaan maken.